Her kitap ikinci bir şansı hak eder.
‘‘Anneme bu camın arkasından bakıyorum sadece. Yapabileceğim sadece bu. Anladım ki şu koca kâinatın içinde insanın soluklanacağı tek yer annesinin yanıymış, Annenin bir gülüşü yaşamı değiştirirmiş. Karşımda uyuyor şimdi, ben küçükken de çok güzel uyurdu, uyandırmaya kıyamazdım. Ne tuhaf, oysa şimdi uyansın istiyorum. Uyanıp ‘‘Eylül’üm’’ desin bir kez, o ‘‘Eylül’üm’’ desin içim bahar olsun benim. Gözlerinden, tırnak uçlarına kadar her şeyiyle severdi beni annem. Bana söylediği son sözcük neydi? Benim aldırış etmediğim o son sözü, son kez ne vakit duymuştum.’’
Gurbet Kılıç
Bu yazar hakkında detaylı bilgi henüz eklenmemiş.
Bu web sitesi, size en iyi deneyimi sunmak için çerezler kullanır. Çerez Politikası ve Kullanım Şartları